เราหนิอุตส่ามีความหวัง รออยู่ในบ้านยัน 7.45.
นึกว่าจะโทรมาชวน ไม่มี๊ 55+
เก้อมา 2 วันและหนิ
ช่วงนี้มีแต่อะไรเก้อๆ
รอดูบอลยันตี 2 ก็ไม่มีแข่งเฉยๆซะงั้น
หรือตื่นมาดู ใช้โปรแกรมไม่เป็นอีก แต่ดันฉานทีวี แต่ไม่รู้ 55+
เราอ่ะชักชอบฟุตบอลซะแล้วสิ
ฟุตบอลนี่มันศิลปะที่แข้งจริงๆ อิอิ
เราอ่ะอยากเตะบอลเป็นนะ เราจะได้คอยช่วยเธอเวลาเธอขาดตรงไหน
เราคิดว่าถ้าเราเล่นเป็น เราก็จะฝึกทำหน้าที่นั้นให้ได้
แต่เราเล่นไม่เป็นก็ได้แค่ฝึกดูก็งงแทบตาย
เราเข้าในล้ำหน้าแล้ว จุ๊มาอธิบายแล้วเขียนภาพให้เราดู
แล้วก็ให้เราจดกติกาเพิ่มเติมด้วย ตอนนี้ทฤษฎีเราโอเคแล้ว 55+
เอาล่ะเราพร้อมที่จะคุยเรื่องบอลกับเธอแล้วน้าเนี่ยยย
.. แต่วันนี้เราคิดถึงเธอมากเลย หลังจากที่เธอขึ้นมอไซค์ออกไปตอนเราซ้อม
ตอนที่กำลังจะเดินไปหาแอ้ที่ลีดเดอร์ไพร์ เรากำลังคิดถึงเธออยู่
แล้วก็บอกกับตัวเองว่าไม่อยากเก้อเลย อยากไปไหนมาไหนแว๊นไปด้วยกันอีก
น้องลีดก็เรียกเรา ว่ามีคนเรียก ก็นึกว่าอาจารย์ที่ไหนได้ เทอกับเติ้ลแล้วก็น้องหนึ่งนี่
เห้ยย อีกแล้ว ดีใจจังเลย เทอบอกว่ากลับด้วยกันเราเลยต้องขอวานเธอไปส่ง
.. เทอ วันนี้เราพูดสิ่งที่เราปิดบังเพื่อนๆทุกคนให้ซิกแซกเซนต์ฟัง
เราอยากบอกเธอนะ แต่เราเองก็กลัว ..
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น