❤ ตลอดไป

"คุ เมิงอ่าเป็นเหมือนกำลังใจให้กุสู้ต่อเลยนะ เมิงไม่ได้ทำอะไร

กุจาต้องม่ายเปงอารายจาได้คอยช่วยเมิงเวลามีปัญหาน้าาา"

"จ้า ชีวิต T^T 555 ชีวิตยังไม่สิ้นก็ต้องดิ้นกันต่อไป 55"

"อืม ชีวิตเมิงมีค่ามากสำหรับกุ ห้ามเศร้าไม่ง้านกุก้อจาเศร้าตาม เมิงต้อง แฮปปี้

ดิ้นเข้าไป =w="

"จ้ะ"

"มุงมะช่ายแค่เส้นที่ไม่เคยขาด แต่เมิงไม่มีวันขาดและเส้นน้านมานเชื่อมอยู่กับหัวจายกุ
เสี่ยวได้อีกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก"

"55 นิดนึง"

"ตอนเนี่ย
เมิงเปงในสิ่งที่กูอยากให้เมิงเปงเมื่อสามปีก่า
ที่เปงผุ้หย่าย
คิดอะไรมากขึ้น เหงแก่ตัวน้อยลงง"

"TT"

"คิดเองได้แล้วด้วย =w=

พอเมิงทำอะไรด้วยตัวเองได้ นั่นอ่าตัวกุก้อจาเหมือน ค่อยๆวางใจลงปาย

สุดท้ายตอนนี้เมิงก้ะทามด้าย และกุก้อหมดวาระละ
4 ปี ครบวาระ
555555555+ นายก"

"จิงนะ เหมือนกุเหงเมิงตั้งแต่เปงเกรียนม.3 อะ กุเปงตุ๊ดเด็กม.3 นั่งคุยกันเรื่องหญิง ที่เดอะมอล์

ดราม่ากันไม่กลับบ้าน เปงเด็กมีปัญหาแต่ดูตอนนี้ดิ
เมิงโต๊โตและ คราวนี้ ก็ทามอะรายเองด้ายแย้ว โตแย้ว เบบี๋"

"55 อื้ม
เอาจิงๆอะ ตอนนี้เค้ากะลินดีขึ้นเยอะ ๆๆๆ
เพียงแต่ว่าเรื่องวันนี้ มันทำให้เค้ารุสึกแย่เท่านั้นแหละ

เหมือนแบบ คนเรามันจะเหนกันจิงๆ ก้อตอนเดือดร้อน
2แง่คือ ไม่ได้สนไรอยุแล้ว กับไม่รุจะช่วยยังไง"

"กุว่านะแบบ
วันนี้ อาจจะได้ + เกินไปงายเมิง

แบบน้องมิวงี้ เพื่อนๆ เสด วิน ก้อต เค้า
แบบ มาพูดหลายคนอะ
ใจเราก็หวังอยากให้เค้าพูดไรแต่แบบ เราคิด + ไปงาย

แต่จำลินก้อคือจำลิน มีวิธีพูดแบบจำลิน
เออ มานเลยแห้วนิดๆ

แต่จิงๆ จำลินก้อพูดแบบจำลิน
ถ้าแก ได้เล่าให้จำลินฟังก่อน
แล้วจำลิน คุยก่าแกคนแรกมานก้อจา + เพราะแกไม่ได้เจออะไรมาก่อนงายไม่ได้คุยกะใครก่อน"

"อื้ม"

"แต่พูดถึงเนอะ
ตอน ม.3 หนิ
ไม่คุยกันเลย"

"อื้ม ใช่ๆ จิงๆวันนี้จะชวนลินไปเดอะมอลไง
แต่มันกลับตาลปัตรไปหมด"

"ไม่เปงไรคุ จิงๆนะ
คิดซะว่ามันเปงดวงวันนี้
อาจมีไรแย่กว่า มือถือจริงๆ"

"อื้อ แมสเสดแม่ง 5ปี 17 ข้อความ"

"เทวดา ประจำตัวต้องคุ้มครองให้เปงงี้แทน
เหมือนแลกเปลี่ยน กะ คุงเทวทูต"

"เค้าอุ่นใจเสมอเมื่อพระที่เค้าห้อยอยุ
ยังอยุบนคอเค้ากับเหรียญเจ้าพ่อ ยังอยุในกระเป๋าตังแล้วติดตัวเค้า"

"งื้ม ไม่เหงแย่เลย เค้าว่านะ อาจแย่ก่านี้ก้อได้ นี่พระคุณเจ้าเหงเราทำฟามดี ก้อเลย เจอแค่เรื่องนี้"

"มีสิ่งใดสิ่งหนึ่ง เค้าก้ออุ่นใจแล้ว

ถ้ามีทั้งสองอย่าง ก้อยิ่งอุ่นใจ ว่าเราทำดี เราต้องไม่เปนไรสิ"

"ช่ายยยยยยยยยย"

"คุแต่เรื่องจำลิน เค้าพยายามมาตลอด แต่เค้าก็ไม่รู้จำทำยังไง เค้าทำได้เท่านี้เองอ่า
สิ่งที่เค้าอยากทำก็ไม่ต่างกับสิ่งที่แกหวังหรอก เค้าก็อยากให้มานเป็นเหมือนกัน แต่แกเองก็ทำดีที่สุดแล้ว น้า"

"แกไม่ต้อง สนใจหรอกน่า
เค้ามั่นใจว่า
เค้าทำใจ
55แกเอาไป แกจะทุกข์ป่าวๆ"

"ไม่เหงเปงไร
อีกแค่ 3 เดือน ทำมา 3 ปีฝ่าละ

ไม่หยุดคร๊า"

"55"

"วันนี้ อาจารย์ปิงบอกว่า
อะไรที่เป็นของเราก็เป็นของเราเอง อะไรที่ไม่ใช่ของเราสุดท้ายก็ไม่ใช่ของเรา"

"โห่ย เจบ"

"ทำดีที่สุดแย้ว แกอ่ะ
ยังไง จำลินก้อไม่มีวันลืม คนชื่อ คุณัชญ์ อยุ่และ
รวมทั้งจิรายุส เคยแอบชอบ
ให้เฟอเรโล่ รอชเช่อค่ะคิดแล้ว อนาถใจ

สู้ช่อดอกไม้ไม่ได้
55555555555555555555+ ฮาาาาาาาาาาาาาาาา แอรียยยยยๆๆๆ"

"555"

"ปาฏิหารย์รัก 15 วาเลนไทน์"

"เค้าเข้ามหาลัยเค้าจะเปงคนใหม่แหละคุ"

"ทำไมหละ"

"เค้าจาไม่แสดงออก เรื่องความรักเลยแม้แต่นิดเดียว จาไม่มีครายรู้ว่าเค้ามีคนรักอยู่แล้ว
ไม่รู้สิเค้ารู้สึกว่า เค้าอ่อนแออ่ะ เค้าร้องไห้อยู่เรื่องเดียว เรื่องเนี่ยแหละ
แล้วร้องต่อเมื่อพูดด้วยนะ ถ้าไม่พูดไม่ร้อง
เค้าว่าเค้าจา อุ้บ ไว้กะตัวเองแหละ

แต่ตัวเองอย่าลืมเค้าน่ะว่าเค้า เลิฟตัวน่ะ
55"

"จ้า 55"

"ทั้งๆที่แกอยู่เฉยๆ แต่แกสอนเค้ามากมาย และทำให้เค้ารู้จักรักที่แท้จริงของตัวเองด้าย"

"แกทำไงวะ
หนังสือเล่มเดียว ได้ใจกุปายทั้งจายเลยนะ

เมิงทำตามทฤษฏีหีแตก จีบหญิงปะหนิ"

"นั่นดิ
อาจจะใช่เนอะ"

"สาด ติดกับดักเลย"

"เค้าถึงได้พูดกันไว้ว่า แหล่งความรุ้ที่ดีที่สุด คือหนังสือ"

"ฟาย
เมิงคิดว่ากูม่ายรู้หรอ
ที่กู งึกๆงักๆ ทำอะไรไม่ถูก เพราะกูไม่อยากแพ้หนังสือ

สุดท้ายกูก็แพ้~~~~~~~~~~~~~~~~ว๊ากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ"

"คนเราถ้าจะเปลี่ยนแปลงตัวเอง
มันทำได้จริงๆแหละ

เพียงแต่ว่าแกจะเปลี่ยนไม่ได้ทั้งหมด
จะกลายเปนว่า แกมี 2 บุคลิกแทน"

"กุรู้ตัวอยุ่ตลอดนะ
ว่าเมิงอะเล่นกุละแบบมุขไหน
รู้ คร๊า แต่ ลืม
ลืมว่า มานเล่นมา

เผลอ

อิสาดกะว่าจะไม่ติดรอบที่ 3 ละ คราวนี้ติดแงมเลยแกะม่ายออก
สำนักพิมพ์ไรเผาแม่ง"

"55"

"5555555"

"ถ้าไม่มีเล่มนี้
อาจจะกลายเปนไอเชี่ยม่อคนนึงก้อได้นะ

แต่นี่กลายเปนว่า ไม่ต้องทำไร
ก้อมีคนปลื้มได้
อะไรงี้
55"

"กุรุ้
ทุกครั้งอะแหละ
แบบมุขไหนมาอะ
แต่ กุต้านม่ายด้ายยยย"

"*-*"

"แต่กุเตมจาย

แต่เพราะหนังสือหีแตกนั่นกุถึงได้รักเมิง ขอบคุณเจงๆ
ได้จุ้บดั้วะ อ๊ายยยยยยยยย"

"อ่ะจ้ะ ๆ
*-*"

"^3^"

"o_O!"

"เห้ออ จะผ่านวันนี้ไปละ 4 นาทีเท่านั้น"

"อ่า"

"คุ เมิงเปงทุกสิ่งที่อย่างเลย เมิงเปงแรงบัลดาลใจ เมิงเปงทุกอย่างเป็นเหมือนความสุขที่มันมองเห็นเป็นร่างคน

"อื้มม"

เป็นแบบกุไม่รู้จะเปรียบอะไรอะเมิงทำให้กุต้องสู้กับปัญหาและอุปสรรค์ต่างๆเพื่อให้ได้คอยอยู่เคียงข้างเมิง"

ขอบใจนะ"

"คุ ของขวัญวันสำคัญต่างๆไม่อยากได้อะไรเลย อยากขอให้เมิงมีความสุขและม่ายไปหนายเว่ย"

"อื้อจ้า"

"เออแก เค้าลืมบอก"

"ราย"

"เค้าเคยบอกมั้ยว่า เค้าเมมไดอารี่ประจำวันไว้ในมือถือ"

"บอกบ่อย"

"เมม เปนปีๆ"

"ยังไง มันก็อยู่ในใจแกอยู่ดีดีมันจะโผล่มาเองเว่ย"

"อื้อ ไอห่ารากนั้นแม่งทำร้ายน้ำใจมาก"

"5555555

ยังไงกุก้อยังมองเปงโอกาสดีนะ
เหมือนว่า มานต้องเปงแบบนี้
เพราะเหตุผลอะไรสักอย่างให้เมิงอะ"

... สุดท้ายเรายังไงเราก็ไม่มีวันได้อยู่ด้วยกันตลอดไป
ทุกคนเองก็เช่นกัน วันนึงเราก็ต้องจากคนที่เรารักอยู่ดี..
แม้ว่าตอนนี้เรายังอยู่ข้างกัน วันนึงเธอก็ต้องไปตามทางของเธอ
เธออยู่กับฉันไม่ได้ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าฉันจะไม่อยู่เคียงข้างเธอ
ฉันรักเธอมาตั้งแต่ตอนไหนฉันเองก็ตอบไม่ได้
และฉันจะรักเธอไปถึงเมื่อไรฉันก็ไม่รู้คำตอบ
รู้แค่ทุกวินาทีนี้ เธอคือสิ่งที่มีค่าที่สุดแล้วในชีวิตชั้น
เธอเป็นเหมือนของขวัญที่สวรรค์ส่งมาให้ฉันได้เรียนรู้ความรัก
รักแท้ของฉันก็คือเธอ และมันจะเป็นอย่างนั้นตลอดไป
เหลือเวลาอีกไม่ถึง 4 เดือน
ฉันยังไม่รู้เลยว่าอนาคตข้างหน้าจะเป็นอย่างไร
ทุกวันที่ลืมตาขึ้นมาก็หวังว่าวันนี้จะเห็นรอยยิ้มของเธอ
หรืออาจได้ยินเสียงเธอ
อะไรก็ได้ที่รู้ว่าเธอยังสบายดีอยู่
แต่ถ้าวันนึงไม่มีเธอฉันไม่รู้ว่าฉันจะอยู่ยังไงเหมือนกัน
ยังไงก็ตาม วันนึงเธอก็ต้องจากไปอยู่ดี
และฉันเองก็อยากให้มันเป็นอย่างนั้นเองไม่ใช่หรือ


ฉันอยากให้เธอเจอความรักกับผู้หญิงที่ดี ที่รักเธอ ใส่ใจเธอ และไม่ทำให้เธอเสียใจ
ฉันอยากให้เธอเจออะไรที่มั่นคง อยากให้เธอคิดอะไรดีๆ ไม่คิดหวังประโยชน์ส่วนตน
ไม่อยากให้เธอหลอกใช้ความรู้สึกคนอื่น เหมือนอย่างที่บางครั้งเธอทำกับฉัน
ฉันรู้ทุกอย่าง รู้ว่าบางครั้งฉันก็เข้าแผนเธอ แต่ฉันก็ยอมอยู่ดี
จริงๆแล้วฉันไม่ได้รักเธอเพราะหนังสือบ้าๆเล่มนั้นหรอก มันไม่ได้เอาใจฉันไป
แต่ฉันรักและเป็นห่วงเธอ ไม่ใช่รักเสน่ห์ของเธอแต่ฉันรักทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นเธออย่างแท้จริง
ชีวิตเธอมีค่ามากสำหรับเด็กผู้ชายคนนึง
เป็นเหมือนกำลังใจที่ทำให้ฉันต้องสู้กับสิ่งที่ฉันเป็นอยู่
เธอเป็นเหมือนใจทั้งใจของฉันเลยยย

บางทีฉันคิดว่าฉันเหมือนกามเทพ เธอเหมือนเทวทูต
จริงๆนะ เรามีอะไรที่แตกต่างกันในเรื่องของมุมมองความรัก
แต่ฉันเหมือนได้เปลี่ยนแปลงเธอไปจากเมื่อก่อนมาก
ตอนนี้เธอรู้สึกถึงใจคนอื่นมากขึ้น เธอเห็นแก่ตัวน้อยลงมาก
ในที่สุดฉันก็ทำได้ ฉันเปลี่ยนเธอได้มากขึ้นจริงๆ

ฉันอยากมีเวลาเยอะๆ อยากหายใจนานๆ

ชาตินี้อาจเป็นแค่สะพานที่จะแบกรับและพาเธอข้ามไปสู่ความสำเร็จก็ไม่เป็นไร

ชีวิตเล็กๆชีวิตนึง ได้มีรักที่ยิ่งใหญ่เท่านี้ นับว่าคุ้มค่าแล้ว

ฉันจะต้องไม่เป็นอะไร จะต้องไม่เป็นไรแน่ๆ ฉันจะสู้เพื่อเธอตลอดไป