❤ ถ้าเธอ เครียด

วันนี้เธอเครียดเรื่องบอลกับคุณแม่ : )

เวลาเธอทะเลาะกับแม่ด้วยคำพูดแรงๆ

อย่างเช่นวันนี้

เราแกล้งถามเธอให้เธอคิดว่าที่เธอรู้สึกแย่และหงุดหงิดตอนนี้

เป็นเพราะคำพูดของเธอที่พูดแรงๆกับแม่ด้วยใช่ไหม

ดีใจนะที่เธอตอบว่าใช่ เพราะเธอยังเป็นคนดี

เธอยังเป็นห่วงความรู้สึกแม่

แม้ว่าเธออาจจะยังมีความต้องการที่จะเอาชนะ

แต่ยังไงเค้าก็คือแม่เราเน้อะ : )

ทุกวันนี้ร่างกายแขนขาและหัวใจเราก็ได้จากเค้ามานะ

เธออย่าไปโกรธเค้าเลย

ชีวิตคนเรามีน้อย เก็บช่วงเวลาที่ดีเข้าไว้นะเธอ

ว่างๆไปดู MV เพลงเวลาไม่เคยพอนะ : P อิอิ

ว้า.. อีกเรื่องนี่ก็เรื่องภารกิจของเธอเลยนะ

เรื่องบอลเธอเครียด

ไม่ได้เครียดเรื่องแข่งขันหรอก

ที่เธอเครียดอยู่มันเป็นเรื่องเพื่อนนั่นแหละ

อย่าคิดมาก ที่เธอถามว่าเรามีวิธีติคนยังไง

ไม่มีใครที่ถูกติแล้วอารมณ์ดีหรอก เขาก็ต้องเสียใจบ้าง

มันเป็นเรื่องธรรมดา

อย่าคิดมาก เราทำหน้าที่ของเราได้ดีที่สุดแล้ว

เราต้องเสียสละ อย่ากลัวใครจะมองเราไม่ดี ก็เราบริสุทธิ์ใจนี่นะ

: )

เธอ อย่าลืมนะถ้าเครียดเวลาเราติใครแล้วเห็นเขาชักสีหน้า

เราก็พยายามพูดให้เค้าเข้าใจไงจำได้มั๊ย : ) สู้ๆ

กว่าเธอจะมีโอกาสได้มาอ่าน เธอก็คงผ่านเรื่องราวเครียดๆไปมากมาย

รู้ไหม ที่เธอผ่านมาได้

แม้ว่าจะมีคนนั้นคนนี้ช่วย หรือเราอาจช่วยเธอ

แต่ที่เธอยืนอยู่ตรงนี้มันก็เพราะตัวเธอด้วยนะ

เธอต้องเข้มแข็งไว้นะ สู้ๆรู้มั้ย ยิ้มจ้ะ พ่อหนุ่มเกรียน~

เราอยากช่วยเธอไปตลอดนะ

แต่เราไม่ได้อยู่กับเธอตลอดเวลา

ถ้าเวลาไหนที่เธออยู่คนเดียวเธอต้องช่วยเหลือตัวเองน้ะจ้า

อ้ะนี่ พรวิเศษ

ถ้าเธอเครียดก็ ทุกข์ สมุทัย นิโรธ มรรค : )

หลับตาแล้วค่อยๆคิด

ทุกข์ใช่ไหม ทุกข์เรื่องอะไร สาเหตุมาจากไหน จะแก้ไขยังไง ใจเย็นๆ

สู้ๆ เป็นกำลังใจให้นะจ๊ะเกรียนน : )

(ตอนนี้ผมยาวยัง ? 55+)

❤ ลูกโป่งสีชมพู

ก่อนงานวันเด็กตอน ม.4 เรากับเพื่อนๆลงมาที่สนามบาสของโรงเรียน

วันนั้นเป็นวันที่ทุกระดับชั้นจะต้องจัดซุ้มงานวันเด็กกัน

ซุ้มของเรามีการตกแต่งด้วยลูกโป่ง วันนั้นเราก็เป่าลูกโป่งลูกเล็กๆมาประดับซุ้มกัน

:') ลูกโป่งลูกนึง สีชมพู

เธอหยิบมันขึ้นมาแล้วก็เอามาเป่า เธอบอกว่าเธอเป่าไม่เป็น

อิอิ.. เราให้เธอลองเป่าดูมันก็ไม่ยอมโป่ง

เราเลยบอกให้เธอจับปากลูกโป่งให้ใหญ่ๆนะ

แล้วเราก็ดึงปลายลูกโป่งให้ยืดแล้วให้เธอเป่า

มันก็พองแล้วก็แบนไป

เราก็เลยให้เธอลองเป่าอีกที

เธอก็เป่าไปประมาณ 3 ฟูด

เรามัดให้แล้วเธอก็บอกว่า 'เป็นลูกแรกที่เป่าได้เลย'

.. ^^ เราแอบเก็บมันไว้ด้วยล่ะ

หมวยก็เป่าลูกโป่งขึ้นมีเหมือนกันเป็นสีแดง

เป็นตัวแทนของมะลิ ส่วนลูกโป่งสีชมพูในมือเรา

เป็นตัวแทนของเธอ ..

ลูกโป่งที่ไม่ได้มีชีวิต มันพองขึ้นได้ด้วยชีวิตของเธอ

ลมหายใจของเธออยู่ในตัวของมัน : )

วันเด็กก็มาถึง เธอตีกลองอยู่กับเพื่อนๆ

มีน้องคนนึงเอาดอกกุหลาบไปให้เธอด้านหลังเวที

เราเองก็กระโดดๆ ร้องเพลงตามเธอด้วย

ลูกโป่งอยู่ในมือของเราตลอดทั้งวัน

หลังจากที่เธอตีกลองเสร็จ เราก็ไปซื้อน้ำเปล่ามา 4 ขวด

ยื่นให้เพื่อนเธอ แล้วฝากบอกเพื่อนเธอว่าแบ่งเธอด้วย

.. ตอนเย็นๆ เรากับเพื่อนก็ไปที่ห้องเรียน

เรายังอยู่ อาคาร 18 กันอยู่เลยล่ะตอนนั้น

เราแอบเปิดกระเป๋าเธอ แล้วเอากุหลาบที่ซื้อวันงาน

เราใส่ไว้คู่กับกุหลาบของคนอื่นๆที่อยู่ในกระเป๋าเธอ

..

วันต่อมาเป็นวันหยุด เรากับเพื่อนๆไปดูหนังกัน

เรากับหมวยใจตรงกันเลย เอาลูกโป่งไปด้วยทั้งคู่

(เป็นบ้าอะไรต้องถือลูกโป่งไปมา)

ลูกโป่งของเรามันแฟบลงแล้ว

ส่วนลูกโป่งของหมวยก็เล็กลงเหมือนกัน

เราไปแวะกินข้าวขาหมู่ที่ร้านอาหารข้างเมเจอร์ปิ่นเกล้าร้านนึง

แล้วหลังจากนั้นเราก็ไปดูหนังกัน

หลังจากออกมาจากโรงหนังเราก็พบว่า ลูกโป่งของเราหายไป

ทั้งสีแดงและสีชมพู

เราเดินตามห้าง ผ่านที่เดินที่เคยเดินผ่าน มองดูตามทาง

ข้ามไปข้ามมาที่เซนทรัลปิ่นเกล้าก็ไม่เจอ

หมวยกับเราไปถามหาลูกโป่งว่าพี่เขาเจอมันในโรงหนังไหม

พี่ที่เขายืนคุมตั๋วก็ทำท่าแปลกใจว่าน้องหาทำไมลูกโป่ง

จะพูดก็ได้ว่ามันก็แค่ลูกโป่ง

แต่ค่าของมันสำหรับเรามันไม่ใช่แค่ลูกโป่ง

แต่มันคือความทรงจำที่มีค่ามากสำหรับคนคนนึง

มันอาจมีลูกโป่งอีกหลายพันลูกที่สีเหมือนกัน

แต่มีแค่ลูกโป่งลูกนั้นลูกเดียว ที่มีความทรงจำเล็กๆระหว่างเรากับเธอ

เรากับหมวยได้เข้าไปหาในโรงหนัง แต่ก็ไม่เจอ

เราเลยออกมาตามหาในห้างอีกรอบ

เรานึกเอะใจถึงร้านข้าวขาหมูเราก็เลยไปหากัน

เจ้าของร้านก็บอกว่าไม่เห็น

แล้วเขาก็ช่วยถามคนล้างจานหลังบ้านเขาก็บอกว่าไม่เห็น

แต่เด็กผู้ชายคนนึงเดินมาบอกว่าเขาเจอตอนเก็บจาน

วินาทีนั้นดีใจมากๆเลย

เด็นคนนั้นพาไปหาดูที่หลังบ้าน

เราเจอมันอยู่ในกองเศษอาหาร

สภาพมันเลอะแล้วมันก็แตกเป็นรูแล้วด้วย

เราเอาขึ้นมาล้างน้ำให้สะอาดแล้วก็เก็บเอาไว้

เราดีใจจนกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่เลย

หลังจากนั้นเราก็ไปที่โรงหนังเพราะหมวยมั่นใจว่ามันอยู่ในนั้น

เราไปตอนที่หนังอีกรอบฉายใกล้จบพอดี

พนักงานก็เลยให้เรารอสักแปบเดียว

พวกเขาดูท่าทางจะมองว่าสิ่งที่เราทำมันเป็นเรื่องไร้สาระ

แต่เราก็ไม่ว่าอะไร เพราะเรื่องแบบนี้ถ้าไม่เป็นเราก็ไม่มีวันเข้าใจ

ในที่สุดเราก็เข้าไปในโรงหนังอีกครั้ง

แล้วเราก็ไปหาตรงเก้าอี้ที่เดิม

หมวยลองเลื่อนเก้าอี้ดูก็ได้ยินเสียงเรียกของลูกโป่ง

(เสียงเอี๊ยดๆ เวลาอะไรมันเสียดสีกับลูกโป่งนั่นแหละ)

แล้วสุดท้ายเราก็เจอทั้งลูกโป่งสีแดง และลูกโป่งสีชมพู

มองเวลาดูอีกทีเราหามันมาตั้ง 2 ชั่วโมงกว่าเชียวล่ะ

ลูกโป่งของหมวยก็เหลืออันเล็กนิดเดียว

ส่วนของฉันก็แตกไปแล้ว แต่ฉันก็ยังเก็บไว้จนถึงทุกวันนี้

'ก็ไม่เป็นไรนะแม้ว่ามันไม่มีลมหายใจเธออยู่

'แต่ยังไงลูกโป่งนี้ก็ "เคยมีลมหายใจของเธออยู่" นี่นะ ^^'

เราน่ะ รักลูกโป่งสีชมพูนี้มากๆเลยเธอรู้มั้ยจ้า ^_^

❤ ความสุขเล็กๆที่ได้คิดถึง

เธอเคยเป็นไหม ?

เพื่อนเรียกดังมาก หูก็ได้ยิน แต่สมองมันไม่ตอบสนอง

มัวแต่ปลอยสายตาเหม่อมองไปบนท้องฟ้า

แล้วเคยเป็นไหม ?

ที่เสียงเพลงเพลงนึงมันลอยผ่านหูมา แล้วต้องชะงัก

เพราะมันมีบรรยากาศเก่าๆอยู่ในทำนองนั้น

^ ^.. เราว่าเธอเคยนะ เราเองก็เคยเหมือนกัน

มันคงเรียกว่า 'คิดถึง' ละมั้ง

ก็แหม.. การคิดถึงใครสักคนเป็นเรื่องธรรมดา

ไม่เห็นต้องไปห้ามมันเลย.. ปล่อยใจไปเถอะ

อยากคิดถึงใครก็คิดถึงสิ : ) คิดมากทำไม

ไม่ได้สร้างความเดือดร้อนให้ใคร ก็เราอยากเห็นใบหน้ายิ้มแย้มของเค้าอีกครั้ง

ก็อยากเห็นวันเวลาที่อยู่ด้วยกันอีกสักหน

ก็แค่ความคิดเรา หัวใจเรา อยากคิดถึงก็คิดสิ

..

อย่าไปคิดว่าเราคิดถึงแล้วเราจะเจ็บปวด

ก็ถ้าเจ็บปวดจะไปคิดถึงทำไมล่ะ

เราคิดถึงภาพเวลาดีดี ความทรงจำที่มีความสุข

ไม่เป็นไร ถึงแม้ว่าลืมตาขึ้นมาแล้วมันจะต้องเจอกับความจริง

แต่เรากำลังแนะนำให้เธอมีความสุขกับการได้คิดถึง

มันเป็นเหมือนกำลังใจในวันที่รอบกายเรามีแต่ซากไม้แห้งตาย

เป็นแสงสว่างในยามที่มีแต่หมอกควัน หรือการอยู่อย่างลำพังเดียวดาย

การคิดถึงกันเล็กๆนี้จะเป็นเหมือนพลังใจดวงน้อยๆ

ที่มันจะทำให้เราก้าวเดินผ่านช่วงเวลานั้นไป

..

ก็แค่คิดถึงคนๆนึง โถ่..เรื่องธรรมดา : )

เคยได้ยินไหม ว่าถ้าเราคิดถึงใครสักคนนึงมากๆก่อนนอน

เราจะไปเจอกับเค้าในฝันน่ะ : D

ถ้าไม่เชื่อคืนนี้หลับตาลง ทำใจให้สบายแล้วคิดถึงเค้าสักคืนก่อนนอนดีมั้ย..

ลองดูก็ไม่เห็นเสียหาย..

คิดถึงเสียงหัวเราะ วันที่เธอและเค้านั่งอยู่ด้วยกัน วันที่ได้ไปเที่ยวกัน

ความสุขเล็กๆที่ได้พบเจอคนที่เราคิดถึงในฝัน มันก็วิเศษไม่ใช่น้อยเลยนะ

ก็ถ้าวันไหนเราไม่ได้เจอกัน พบหน้าในฝันก็ยังดีไม่ใช่หรอ เน้อะ ^^..

ขอให้เธอกับเค้าได้มาสร้างรอยยิ้มให้กันอีกนะคืนนี้..ฝันดีจ้าเธอ

❤ หนังสือเล่มโต..

สวัสดีคร๊าบทุกท่าน กระผม 2K.ther ครับ : )

รู้สึกยินดีและเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้พบทุกๆยูสเซอร์ครับผม

ก่อนอื่นก็ต้องขอแนะนำตัวก่อนครับ เพื่อนๆสามารถเรียกผมว่า 'Knight' ได้นะครับ

ผมเกิดวันที่ 11 เมษายน 2536 ครับ ตอนนี้อายุ 17 ปีแล้ว ใครจะเรียกพี่เรียกน้องก็เรียกเอาตามใจเลยนะครับ

Blog นี้สร้างขึ้นหลังจากวันเกิดครบรอบ 18 ปีของเพื่อนรักผมเอง

จุดประสงค์ที่ผมจัดทำ Blog นี้ขึ้นมาก็เหมือนชื่อของมันนี่แหละครับ

LoveStore 2K.ther

ผมจะเก็บเอามุมมองความรักของตัวเอง ทั้งแง่ดีและแง่ร้ายมาบันทึกเอาไว้
เมื่อคืนวันที่ 25 เวลา 1.09 ผมได้รับข้อความจากเพื่อนรักของผม

'ขอบใจนะสำหรับของขวัญ 2k2gether จ้าา'

อาจดูเป็นคำธรรมดาๆคำหนึ่ง แต่มันคือแรงบันดาลใจที่ทำให้ผมอยากเขียนอะไรดีดีเก็บเอาไว้

เพราะเวลามันหมุนอยู่ตลอดเวลา แต่ละวินาทีเราต่างเจออะไรแตกต่างออกไปจากเดิม

แต่ Blog นี้อาจจะมีความทรงจำบางอย่างที่ยังอยู่เหมือนเดิม

เหมือนกับข้อความนี้ ที่เพื่อนรักของผมส่งเข้ามา

มันจะเป็นเหมือนกำลังใจ ที่ทำให้เราสามารถก้าวเดินผ่านวันเวลาที่เลวร้ายต่อไป

เหมือนกับ Blog นี้ ที่ผมเขียนขึ้นมาด้วยตัวเอง

มันคือสิ่งที่จะบันทึกความทรงจำของตัวผมเอง

. . .

อยากให้เธอรู้นะ ถ้าวันนึง ตัวเราอาจจะไม่ได้ยืนอยู่ข้างเธอ

แต่ทุกครั้งที่เธอท้อแท้ สิ้นหวัง หรือเสียใจ ขอให้เธอลองหลับตาลง

เธอจะรู้ว่าเรายังอยู่ข้างเธอเสมอ ถ้าเธอต้องการ

เราไม่มีวันทิ้งเธอ

 

We will be '2kther' forever.